راستی هم که تعداد زیاد شده، گیریم که فقط توی لیست اعضا بالای سردر وبلاگ، اما اسمی که فقط توی لیست باشه بودن نبودنش چه توفیری میکنه؟
همین بغل هم نوشتهایم که " سایت به منظور جمعآوری و در دسترس قراردادن اطلاعات..." خودتان باقیاش را بخوانید. حالا بگویید این اطلاعات مردمشناسی و فرهنگی و جغرافیایی و ... را اگر من و شمای عضو اینجا نگذاریم کی میگذارد؟
اگر نظر به جمع آوری لیست بود که خوب، موفق بودهایم. یا باید آن نوشته بغل وبلاگ را برداریم و یا اعتراف کنیم که به اهداف تعیین شده نه رسیدیم و نه حتی نزدیک شدهایم.
نه این که بگوییم فقط علامهها بنویسند، ولی خوب تنبلی هم عادت کوهنشینان سختکوش طالقانی نبوده. حالا گیرم که دیگه کوه نشین نیستیم و دودوگازوئیل شهر رو استشمام میکنیم، پدر و مادر و پدربزرگ و مادر بزرگ و خالههای نازنین هستند که خاطرات کوه نشینی رو برامون تعریف کنند، خرجش یک تلفن است و بعد یک پست جدید توی همین وبلاگ نوشته میشه... خاطرهای حکایتی، قصهای به زبان محلی، نسخه قدیمیها برای دلدرد و کمردرد، غذاهای محلی... ماشالله راه بازه و جاده دراز و انشالله قلندرها توی لیست هم بیدار!
گفتیم که رعایت انصاف هم باشه، مثلا همین نوشته آقای حاجیان عزیز یک نمونهاش! که اگر نقدا بیشتر از یک عکس در توبره نیست لااقل دو کلام هم زیرش مرقوم کنیم تا انگیزه گفتگویی و بده بستان اطلاعاتی بشه.
ما هم یک قدم برمیداریم و میگوییم سرتیتر صفحه اول سایت که چندماهی است به تصویر آقای اکبریان مزین است از این پس جایش را به اینگونه نوشتههای اعضا خواهد داد.
حالا این گوی و این میدان.
