نمايي ديگر از روستاي موچان ديد از جنوب شرق

اين عكس از موچان كه ديد آن از ظلع جنوب شرق ميباشد از بلنديهاي جير عاليسر (عاليسر پايين) يا قبرِ جير گرفته شده

البته با زوم 12 اپتيكال. به نظرم چشم انداز زيبايي داره اين منطقه (جير عاليسر) البته خود روستاي موچان هم روستاي بسيار بسيار بسيار دنجي است كه هرچه از آرامش آن گفته شود كم است. در ضمن بابت عكس هاي قبلي كه از وبلاگ حذف شده نيز عذر خواهي ميكنم وسعي براين است كه آن عكس ها براي مديريت سايت مجدد ارسال شود..

انتظار تا چند؟

يكي از دلايل بزرگ مهاجرت روستانشينان طالقان به شهر‌ها نبود امكانات رفاهي و از آن مهم‌تر نبود كار براي جوانان است. امروزه به هر روستايي كه سر بزني و از اهالي درباره‌ي جمعيت ثابت روستا بپرسي اغلب با عددي زير ده مواجه خواهي بود. بيش‌تر آنان هم كهن‌سال هستند و آن‌قدر به سرزمين مادري خود وابسته‌اند كه برايشان مهاجرت معنايي ندارد. اگر دولت اقدامي جدي براي برطرف كردن مشكلات روستانشينان برندارد تا ده سال آينده طالقان در زمستان سرزمين ارواح خواهد شد.
يكي از اين مشكلات خرابي جاده‌هاي طالقان است. در حال حاضر دهات پايين طالقان به علت برپايي سد طالقان دچار سختي‌هايي در رفت و آمد شده‌اند. اين مشكل چند صباحي است كه براي پايين طالقاني‌ها به‌وجود آمده‌است و بارها نيز نسبت به خرابي شدن جاده‌هاي خود اعتراض كرده‌اند. در صورتي‌كه اهالي روستاهاي بالا طالقان اصلا جاده‌ي آسفالت نداشته‌اند و از دير باز رفت‌و‌آمد در اين جاده‌ها واقعا مشكل و دردسر‌آفرين است. جاده‌اي كه عرض كوچك دارد و و پر از دست‌انداز و چاله‌هايي گاه عميق است كه رفت و آمد سواري‌هاي كوچك را تقريبا غيرممكن مي‌سازد. تصور زمستان و برف‌هاي سنگين اين منطقه در جاده بسيار ترسناك و غيرممكن به نظر مي‌رسد.
وجود كارگران و ماشين‌هاي جاده‌سازي در بخش‌هايي از جاده‌هاي ياد شده كمي اميدوار كننده است كه بالاخره تا چند ماه ديگر جاده درست خواهد شد. اما وقتي از اهالي درباره‌ي جاده پرسيدم گفتند حدود 7 سال است كه طرح گسترش و آسفالت كردن جاده‌هاي بالا طالقان (به همراه خودياري روستاييان!) در دست اقدام است و به طور جدي حدود سه سال است كه روي اين جاده‌ها كار مي‌كنند. آن‌چه كه به چشم مي‌آيد بسيار كند و ناچيز است. ماشين‌هاي گسترده‌سازي جاده در بخش‌هايي كه بستر زمين و جاده خاكي‌است عرض جاده را گسترده‌اند اما در بخش‌هايي كه بستر زمين صخره‌اي و سنگي است اصلا كار نشده‌است. اين وضعيت به صورتي است كه در بخش‌هايي از جاده‌ي گته‌ده به بالا جاده آن‌قدر عرض كوچكي دارد كه يك طرفه است و اگر دو سواري در جهت‌هاي مخالف به هم برسند يكي از آن‌ها بايد آن قدر عقب برود تا جايي براي كنار كشيدن خودرو و باز شدن راه براي خودرو ديگر ممكن شود. گاه جاده آن‌قدر كم عرض و سست است كه بايد با وحشت از آن منطقه عبور كرد و دست به دامان خدا و پيامبر شد كه جاده در بستر رودخانه‌ي خروشاني كه در عمق دره جاري است ريزش نكند. پرسش من اين‌جاست كه چرا طرح‌ها و پروژه‌هاي عمراني اين‌قدر طولاني و كش‌دار اجرا مي‌شود؟ مگر در برنامه‌هاي دولت توسعه و عمراني روستاها وجود ندارد؟ چرا امكانات اوليه روستانشينان تامين نمي‌شود؟ اميدوارم اين نوشته فرصتي را ايجاد كند تا مسئولين با جديت بيش‌تري براي آبادي طالقان كوشش كنند.

اين‌روزها در هر جا كه بنشيني سخن از آبادي طالقان، جذب گردش‌گر و سرمايه‌گذاري در اين منطقه است. پيست اسكي و تله‌كابين روياهايي است كه زمزمه مي‌شود. جا دارد كه از خود بپرسيم كداميك از آين‌ها ضروري‌تر است. و آيا مسئولين بر اساس ضرورت اقدام مي‌كنند؟ با توجه به اين كه كارآيي طرح جذب گردش‌گر خود سخني مفصل مي‌طلبد، حتا اگر موافق طرح باشيم بايد پرسيد كه آيا بايد جاده‌اي مناسب وجود داشته باشد تا مردم از آن عبور كنند يا خير؟ و مخلص كلام اين كه دوصد گفته چون نيم كردار نيست. آقايان به جاي تبليغات كمي هم عمل‌گرايي را در دستور كار خود قرار دهيد!

دل گپي خودماني

الهي دردُ دل دارُم تييِي بَ
به جز تو مُن بُگُم دردُم كييِيﹾ بَ
تويي كه چارَه مِيني دردُ رنجُم
كه بيشيَن غيرَ درگاهُت چييِيﹾ بَ
سلام به دوستان عزيز
اشعار فوق كه به گويش طالقاني هست رو از كتاب "دل گپي خودماني" سروده تيمور توكلي براتون نوشتم. پيش خودم گفتم شايد شما دوستان هم بخواهيد اين كتاب رو داشته باشيد كه مربوط ميشه به انتشارات مِلِرد و فكر كنم بشه از تو كتاب فروشي هاي انقلاب پيداش كرد. كتابي است با اشعار نسبتا" جالب كه بعضي اونهاآدم رو به ياد خاطرات دوران كودكي مي اندازه. راستي، گفتم خاطره يادم افتاد به يك دوست قديمي كه مدت هاست ازش بي خبرم. اي كاش حالي از ما ميپرسيد.

امام زاده آقا ابراهيم علي واقع در روستاي تكيه ناوه

يك نماي جالب از امام زاده آقا ابراهيم علي ديد از سمت غرب

راستي، خدمت دوستان عزيز عرض كنم كه يواش يواش تويه اين وبلاگ دارم احساس تنهايي ميكنم.

اين حقير و همه همشهري هاي عزيز بسيار خوشحال ميشيم اگه حضور بقيه دوستان رو هم در وبلاگ ببينيم

شاهرود

اين عكس از شاهرود از روي پل گلينك به سمت غرب گرفته شده كه اگه كمي دقت كنيد منتهي اليه رود خانه درياچه سد رو هم ميتونيد ببينيد و تاريخ عكس هم مربوط ميشه به نوروز 86 و واقعا" جاي همه دوستان خالي بود. حجم آب به قدري زياد بود كه احساس ميكردي پل زير پات ميلرزه و صداي غرٌش اون باعث ميشد كه صدا به صدا نرسه.

خدايا تو را سپاس براي اين همه شكوه و زيبايي كه ما را ارزاني داشتي

تلفيقي از زيبايي و زشتي (سد طالقان نوروز 86) ساعات پاياني روز سوم نوروز

چرا زيبايي را با زشتي لكه دار كنيم؟؟ سهم اين مناظر و طبيعت زيبا كه از كنارش بودن لذت ميبريم، زباله هاست؟؟!؟

ورودي روستاي سوهان بهار 86

نظرات شما دوستان، خستگي را به حس خواستن دوباره براي با شما بودن تبديل ميكند

راهی برای بهترکردن عکس‌های طبیعت

تا همین یکی دوسال پیش دیدن چند عکس زیبا از مناظر طالقان کار ساده‌ای نبود. ولی به برکت دوربین‌های دیجیتال روزبروز عکس‌های زیبا از مناظر و طبیعت طالقان بیشتر می‌شود.می‌خواهم در اینجا یک پیشنهاد کوچک برای بهتر شدن این تصاویر بدهم.
یکی از مشکلات عکاسی از طبیعت تفاوت کنتراست بالا در سوژه است. عکاس‌های حرفه‌ای برای رفع این مشکل معمولا از دو شیوه استفاده می‌کنند:
1- استفاده از فیلتر به هنگام عکاسی (که نتیجه بهتری دارد از راه دوم)
2 - در صورتی که به دلایلی نشود از فیلتر استفاده کرد تلاش می‌شود که با کار کردن روی عکس این اشکال را در حد ممکن برطرف کرد.یکی از روشهای کار کردن روی عکسی انچنین در قدیم درست کردن یک نگاتیو برعکس بود و بعد با قرار دادن آن روی نگاتیو اصلی عکس را چاپ می‌کردند.این روش محتاج ساعتها و بلکه روزها کار در تاریکخانه عکاسی بود.امروز اما با کمک تکنیک دیجیتال این کار را می‌توان با چند کلیک ساده انجام داد و نتیجه آن نیز بلافاصله قابل رویت است.من به طور مختصر این روش را در نرم‌افزار فتوشاپ توضیح می‌دهم:

1- عکس مورد نظر را در فتوشاپ بازکنید و بعد یک لایه جدید از عکس خود درست کنید. برای این کار بروید روی منو Layer و بعد گزینه Duplicate Layer را انتخاب کنید
2- در قسمت Layer (پایین سمت راست) برای نوع Layer گزینه Overlay را انتخاب کنید.
3- در منوی Image گزینه Invert را انتخاب کنید (دقت کنید که به هنگام این کار و همچنین در تمام قدم‌های بعدیLayer بالایی انتخاب شده باشد) در اینجا رنگ‌های عکس برعکس می‌شود ولی مهم نیست و کمی صبر کنید و این مشکل برطرف خواهد شد.
4- به منو Filter بروید و در آنجا گزینه Blur و بعد زیرگزینه Gaussian Blur را انتخاب کنید. مقدار آن را بسته به عکس و مشاهده خود بین 10 تا 80 بگذارید.
5- به قسمت Layer بروید و Opacity و Fill را آنقدر تغییر بدهید(بین 0 تا 100) تا عکس شکل دلخواه شما را بدست بیاورید
6- در صورتی که از نتیجه راضی نیستید قدم چهارم و پنجم را آنقدر تغییر بدهید تا به تعادل و نتیجه دلخواه برسید.

من برای نمونه کار عکس زیبای دوست عزیزم، آقای حاجیان را به این ترتیب عوض کرده‌ام که تفاوت را در زیر می‌بینید.

نگارخواني

نگارخوانی با صدای زنده‌یاد سردشتی:

Sardashti.mp3

تصاويري از طالقان و روستاي ميناوند

سلام
به عنوان يه بلاگر و يه عكاس تجربي تصميم گرفتم اولين پست و يادداشتي كه در وبلاگ عزيز و نگار مي ذارم دو عكسي باشه كه در خردادماه سال قبل از روستاي ميناوند و سد طالقان گرفتم.

اين عكس رو خيلي دوست دارم. ابرهاي زيبايي كه در آسمان روستاي ميناوند طالقان با رنگ بندي هاي شون يكي از بكرترين تصاوير رو بر كوههاي برفي البرز خلق كردند.

اين هم يك عكس ديگه از طيف نوري كه غروب خورشيد روي آبهاي سد طالقان ايجاد كرده.
اين عكس ها اواسط خردادماه سال قبل گرفته شده!
اينجا مي تونيد عكس هاي ديگه من رو ببينيد كه البته تعدادي از اونها به طالقان اختصاص داره : (كليك كنيد)

كدام طالقان؟

نمونه یک آگهی برای فروش زمین در طالقان

سد طالقان تغییرات عمیقی در منطقه با خود آورده است. ولی این آغاز کار است و دگرگونی های ناشی از ساخت سد و به آب اندازی آن را بسیار بیشتر در آینده ای نزدیک مشاهده خواهیم کرد. از طالقانی که می شناسم و می شناسید تا چند سال دیگز نشانی بر جای نخواهد بود.
این تغییرات از اکنون از اطراف سد شروع شده است. عمق این تغییرات هنوز چندان آشکار نیستند، اما از هم اکنون کشمکشی مخفیانه در میان عوامل ذی نفع برای سنگین کردن کفه ترازوی تغییرات به نفع جبهه خودی جریان دارد. خطوط اصلی این جبهه بندی را شاید بتوان در دو دسته بزرگتر تقسیم کرد:
1- طالقان به عنوان محیطی برای گردشگری که بخصوص به خاطر نزدیکی‌اش به تهران 12 میلیونی جالب و درآمدزا است.
2- طالقان به عنوان منطقه صنعتی که به خاطر کارآفرینی آن در منطقه مورد توجه مسئولان محلی است.

متاسفانه خود طالقانی‌ها کمتر در تصمیم‌گیری‌های آینده این منطقه تاثیرگذار هستند. مردم طالقان که شاید آنها را نیز بتوان به دو دسته بزرگتر تقسیم کرد واکنش‌های متفاوت و خواست‌های متفاوت در برابر این تغییرات دارند.
گروه اول اکثریت طالقانی‌ها را شامل می‌شود که دیگر ساکن طالقان نیستند و تنها تابستان‌ها و یا در تعطیلات به آنجا می‌ایند. این بخش از طالقانی‌ها هر چند خواهان امکانات رفاهی مانند گازرسانی، آب و برق و بخصوص جاده کشی هستند، ولی در عین حال آنها خواهان حفظ خلوتی طالقان و بکر و قدیمی ماندن آن نیز می‌باشند.
اما گروه دوم که طالقانی‌های هنوز مقیم طالقان را شامل می‌شود که اکثرا افراد مسن‌تر هستند خواهان گسترش شهریت در طالقان هستند تا از امکانات شهرنشینی و منجمله کارآفرینی حاصل از آن استفاده کنند.

در هر صورت تصویری که به اسم طالقان می شناسیم به زودی گذشته ای دور خواهد بود که شاید بعدها برگردیم و به حسرت از آن یاد کنیم. اما حسرت چنان که می‌دانیم سودی ندارد و شاید به جای حسرت باید آستین‌ها را بالا زد و از هم اکنون آگاهانه اندیشید که ما کدام طالقان را می‌خواهیم و بعد تلاش نمود تا نغییرات آتی در مطلوب ترین بستر ممکن جاری گردند.
اما ماجرا را سیاه یا سپید هم نکنیم! وقتی می‌گوییم منطقه گردشگری منظورمان چه جور گردشگری است؟ به قول خانم (آقای؟) نوشید محمودی در نوشته قبلی چیزی مانند کلاردشت در نظرمان است یا نوعی گردشگری که با بافت اقلیمی طالقان همخوانی داشته باشد و وقتی می‌گوییم کارآفرینی منظورمان این است که وضعیتی که در هشتگرد و نظرآباد حاکم است به طالقان نیز تعمیم داده شود و یا هدف نوعی از کارآفرینی است که با احتساب شرایط و ارزش‌های این منطقه تاریخی به اجرا گذاشته می‌شود...
... و در نهایت باید دید که کدام یک از راه‌های توسعه نام برده پایدارتر و آینده نگرانه‌تر است. من در نوشته بعدی سعی می‌کنم وارد این جزئیات شوم.